وب‌سایت خبری تحلیلی سازمان مالی

خودرو هایی با پیشرانه ی فرومولا وان

خودرو هایی با پیشرانه ی فرومولا وان

در این مطلب  قصد داریم تا فقط بر پیشرانه‌هایی که ریشه در نمونه یک دارند تمرکز کنیم. ۱۰ خودروی این ورقه شناسایی رای سیاهه ( به‌جز یک مورد) از پیشرانه‌ای استعمال می‌کنند که دلیل اصلی ابداع آن، فرمول یک بوده است؛ این فهرست چندی از عجیب‌ترین، جذاب‌ترین و خواستنی‌ترین تولیدات صنعت خودروسازی از دهه‌ی ۱۹۶۰ تا امروز را دربر می‌گیرد.برخی از خودروهای آشنا كردن شده در این تعرفه در حد یک مدل مفهومی، باقی ماندند اما برخی دیگر با پیوستگی به خط تولید، به کلاس سوپراسپرت‌های خاص تاریخ، وارد شدند.  در ادامه در مطلب اخبار خودرو در مورد خودرو هایی با پیشرانه ی فرومولا وان بیشتر صحبت می کنیم.

خودرو هایی با پیشرانه ی فرومولا وان

فراری دینو ۲۰۶GT

کوپه‌ی اسپرت دینو ۲۰۶GT از پیشرانه‌ی خودروهای نمونه دو مصرف کرده‌ است اما به‌دلیل وقار بالای آن در این تعرفه قرار غمگین است. پیشرانه‌ی ۶ سیلندر V شکل ۲ لیتری این مدل در خودروهای فرمول دو چپاول كردن مصرف شده است؛ خودروهایی که رانندگان مشهوری چون جکی ایکس، درک بل و کریس امون پشت قضا كار جریان آن‌ها قرار گرفته‌اند. Dino 206 GT بار سبک‌وزن غارت كردن در سال ۱۹۶۷ بود که انتها قدرت پیشرانه‌ی V6 آن به ۱۸۰ اسب بخار می‌رسید.

فورد سوپر ون ۲

اولین نسخه از سری سوپر ون‌های فورد حق العبور در سال ۱۹۷۱ آفریننده شد اما به‌دلیل استعمال از پیشرانه‌ی مدل GT40؛ مبارز مسابقه ها ۲۴ ساعته لمانز در این ورقه شناسایی رای سیاهه جای نمی‌گیرد. نسخه‌ی دوم محصول سال ۱۹۸۴، اما از پیشرانه‌ی DFL کازورث (Cosworth) مصرف می‌کرد؛ این پیشرانه بر اساس مدل DFV خودروهای فرمول یک مصنوع و آفریدگار شده بود و نزدیک به ۶۰۰ اسب بخار قدرت پیدایش می‌کرد. سوپر ون ۲ با این پیشرانه پسین سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت را امتحان کرد.

آلفارومئو

۱۶۴ سدان لوکس آلفارومئو و مره استودیوی طرح ریزی پینین‌فارینا بود که از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ با پیشرانه‌های ۴ و ۶ سیلندر خلق شد. در سال ۱۹۸۸ باهدف شرکت در امتحانات نسخه سرمشق S که به‌دنبال نصرت و شكست رقابت‌های Procar بی‌ام‌و M1 شکل غمناك بود، مدل سفارشی آلفارومئو ۱۶۴ پروکار مخلوق شد. سدان آلفارومئو کاملا دیگرگون شد تا در میانه‌ی بدنه‌ی زیبای خود، مهمان و مهماندار پیشرانه‌ی بزرگ ۱۰ سیلندر  V شکل ۳.۵ لیتری با قدرت بیش از ۶۰۰ اسب بخار باشد. این پیشرانه مطلع به‌عنوان قلب تپنده‌ی خودروی فرمول یک تیم فرانسوی اکیپ لیجی (Equipe Ligier) نگارگری برنامه ریزی شده بود اما سرانجام روی سدان ایتالیایی سوار شد.

آلفارومئو ۱۶۴ پروکار با این پیشرانه‌ که دور ماشین آن به ۱۳۳۰۰ دور بر نكته لحظه می‌رسید، با خاتمه سرعت ۳۴۰ کیلومتر بر ساعت مسیر درگ ۴۰۰ متری را در ۹.۷ ثانیه طی می‌کرد. تنها ۲.۵ لحظه نیاز بود تا این سدان ایتالیایی خاص به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. آلفارومئو تنها برند داوطلب شرکت‌کننده در آزمایش ها نمونه S بود که به‌دلیل عدم خوش آمد پذیره ابرازعلاقه دیگر خودروسازان، این سری مسابقات مطلقاً برگزار نشد.

خودرو هایی با پیشرانه ی فرومولا وان

یاماها OX99-11

شرکت ژاپنی یاماها در اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ و اول دهه‌ی ۱۹۹۰، پیشرانه‌ی خودروهای فرمول یک چند تیم معتاد خواهر شبیه زک‌اسپید، تایرل، اروز، جردن و برابهام را تأمین می‌کرد. پسین تجربه‌ی مهندسان یاماها در ساخت پیشرانه‌های نسخه سرمشق یک، مدل خاص OX99-11 بود که از پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر V شکل ۳.۵ لیتری با قدرت بیش از ۴۰۰ اسب بخار در دور اتومبیل ۱۰۰۰۰ دور بر نكته لحظه مصرف می‌کرد. متأسفانه این پروژه به‌دلیل مشکلات مالی هیچ‌وقت به خلق مملو و تهی نرسید و فقط ۳ مدل پروتوتایپ از آن باقی ماند.

رنو اسپس F1

مدل مفهومی رنو اسپس (Espace) با همکاری متخصصان ژاپنی مزدا در قالب یک مدل مفهومی، جهت گرامی‌داشت ۱۰ سالگی وضع مینی‌ون اسپس و حضور رنو در امتحانات نسخه سرمشق یک مصنوع و آفریدگار شد. این مدل مفهومی در سال ۱۹۹۳ با قطعات خودروی نسخه سرمشق یک FW15C تیم ویلیامز-رنو و پیشرانه‌ی ۱۰ سیلندر V شکل ۳.۵ لیتری با قدرت ۸۲۰ اسب بخار مخلوق شد.  ترکیب بدنه‌ی سبک‌وزن فیبرکربن و پیشرانه‌ی V10 فرجام سرعت ۳۱۲ کیلومتر بر ساعت و زمان ۲.۸ ثانیه در تست سرعت صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت را به رنو اسپس نثار کرد. رنو اسپس F1 سریع‌ترین مینی‌ون جهان است.

فورد ترانزیت سوپر ون ۳

آخرین نسخه از سری سوپر ون‌های فورد ترانزیت که در حال حاضر، به‌عنوان سریع‌ترین ون جهان شناخته می‌شود، در سال ۱۹۹۴ به پیشرانه‌ی خودروی قاعده یک تیم بنتون (Benetton) مجهز شد. تیم برند پوشاک بنتون از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۱ در آزمایش ها دستور یک شرکت داشت که تنها یک‌بار در سال ۱۹۹۵ با رانندگی مایکل شوماخر نشانی شجاعت جهان را کسب کرده است. فورد ترانزیت سوپر ون ۳ از پیشرانه‌ی ۸ سیلندر V شکل ۳.۵ لیتری کازورث با قدرت ۷۳۰ اسب بخار در کنار گیربکس سکوئنشال ۶ سرعته كاربرد می‌کرد. در حال حاضر این ون منحصربه‌فرد با پیشرانه‌ی V6 در موزه نگه‌داری می‌شود.

خودرو هایی با پیشرانه ی فرومولا وان

فراری F50

به ارتباط ۵۰ سالگی برند تازاندن قدرت نمایی كردن گریزاندن و جایگزینی مدل افسانه‌ای F40، مهندسان این شرکت تا جای ممکن از فناوری خودروهای قاعده یک در مدل F50 با ابداع محدود  ۳۴۰ دستگاه، استعمال کردند. F50 هیچ به معروفیت F40 دست پیدا نکرد ولی پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر V شکل ۴.۷ لیتری آن با قدرت ۵۲۰ اسب بخار در دور سواری ۸۰۰۰ دور بر دقیقه، یک گوهرها فرضی بود. این پیشرانه با فناوری خودروی دستور یک غارت كردن در فصل ۱۹۸۹ که نایجل منسل و گرهارد برگر آن را ارشاد می‌کردند، آفریننده شده بود. غارت كردن F50 در آزمایش‌های نشریه‌های معظم خودرویی جهان، انتها سرعت ۳۱۲ کیلومتر بر ساعت و زمان ۳.۸ حین در تست سرعت صفر تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت را ثبت کرده است.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *