وب‌سایت خبری تحلیلی سازمان مالی

آب انباری زیبا در شهر استانبول

موضوعات بسیار زیادی برای توضیح دادن در زمینه ی توریست و جاذبه های گردشگری در کشور ترکیه وجود دارد که باید به آنها بپردازیم. در این پست به بررسی یکی از مهم ترین و زیبا ترین بنا های تاریخی ترکیه پرداخته ایم. موضوع آب انباری زیبا در شهر استانبول یکی از مواردی است که پرداختن به آن خارج از لطف نیست. با تیم اخبار گردشگری سایت سازمان مالی باشید.

آب انبار

 

شاید اگر این موضوع را هم مورد توجه قرار دهیم که آب خزانه باسیلیکا استانبول، یکی از عمارت ساخت های نوین و با شکوه دارالسلطنه ترکیه لحاظ می شود که در بخش جنوب غرب مسجد ایا صوفیه واقع شده است. آب سیلو باسیلیکا به رخصت ژوستینیانوس اول، خدیو خلق بیزانس که بین سال های ۵۶۵-۵۲۷ میلادی می زیسته است، آفریده شده است.

این آب انبار زیر ملكوتی آبی رنگ و ارضی افزون بزرگ، بین ساكنان ترکیه به «یره باتان سیسترن» اسمی است و این وجه تسمیه را به دلیل وجود ستون های بلورین زیاد در زیر زمین است. همچنین، به دلیل اینکه، مکانی که آب انبار قرار دارد، قبلا باسیلیکا یا کلیسایی كهن وجود داشته است، به همین روی به آن، به انگلیسی بایسلیکا سیسترن نیز می گویند. در دوام با الی گشت همنشین شوید:
آب خزانه باسیلیکا و تمثال هایش

 

همه چیز در مورد مسجد سلیمانیه استانبول

 

آب مخزن باسیلیکا، طولش ۱۴۰ متر و عرضش ۷۰ متر است. برای رفتن به این آب انبار، می ضرور ۵۲ پله را به زیر سطح زمین برویم. این مخزن آبی، ۳۳۶ ستون بزرگ را در خود جای داده است و هر یک از ستون های مذكور ۹ متر اوج دارند. وهن آسیب این ستون ها از یکدیگر ۴٫۸۰ متر است و ۱۲ ردیف از این ستون ها در آب سیلو باسیلیکا قرار دارد.

هر ریف مزبور، مجموعا دارای ۲۸ ستون است. خیلی از ستون های بکار رفته در این آب انبار، به نظر می آید که از شالوده های كهن به این مکان آورده شده است و مرمرهای آن از امتعه متنوع این سنگ است. سر این ستون ها، در بعضی از آنها طبیعت های مختلفی دارند. نود و هشت تای این ستون ها از سبکی نامزد به کورینسیان برخوردارند و برخی دیگر سبک دورین را به ذهن خاطر) می کنند.

این آب انبارها، حصار های آجری به طول ۴٫۸۰ متر دارند. کف آب انبار باسیلیکا، از آجر فرش شده است و روی آن را با ملاتی از آجر پوشانده اند. آب انبار مورد نظر، سعه پس انداز آبی در حدود ۱۰۰۰۰۰ تن را در خود دارد و سطح اندازه گیری کل آن به ۹۸۰۰ متر مربع می رسد.

آب انبار

سرستون های مدوسا

غیر از معیار معدودی از ستون های این آب انبار که اریبی و شیار دار هستند، اکثر آنها به شکل استوانه ایی می باشند. دو ستون که سر ستون هایی مدوسایی دارند و برای تحمل فشار دو ستون دیگر در گوشه شمال غرب آب سیلو قرار غمگین اند، آثار هنری قابل تاملی از عهد احوال امپراطوری روم كهن محسوب می شوند. چیزی که توجه گردشگران را متجاوز به سوی خود جلب می کند، این است که هنوز که هنوز است صریح نشده است این سر ستون های قوم به مدوسا، از کجا به این مکان، آورده شده اند.

این گونه متصور می شود که این سر ستون های زیبا، در آن دوران، برای حراست ستون هایی که ماقبل و بعدتر گفته شد، به این این مكان آورده شده است. ولی چنین ادعایی، راه جلوی معروفیت را در مورد قصه و تاریخ های هردری به این سر ستون ها را نبسته است و همچنان نظرات نوع به نوع در این باره، از سوی برخی نمودن می شود.

آب سیلو باسیلیکا

 

همانطور که از افسانه های قدیمی بر می آید، مدوسا یکی از سه هیولای بوده که به شکل زنی ترسناک بوده است که در دنیای زیر هوایی فلكی عرشی در داستان های یونانی از آنها سخن رجیم شده است. سر ستون مدوسا که به شکل مار است، یکی از این سه شاباجی منظور می شود که دارای قدرتی است که می تواند افرادی که به سمتش خیره می شوند به شکل هیولایی شبیه خود تطور کند.

بر همین اساس است که از چهره سازی های گورگونی و تمثال های عظیم الجثه شکل، برای حراست از بناهای بسیار عظیم و بناهای خاص مصرف می کرده اند. به نظر می رسد که بهره گیری از سر ستون مدوسا در آب انبار باسیلیکا به همین طرح آهنگ و برای محافظت از این مکان بوده است.

آب خزانه باسیلیکا

 

بر اساس داستان ای دیگر، مدوسا دوشیزگی بوده است که به داشتن چشمانی سیاه، گیسوانی بلند و بدنی خوش فرم بسیارغره می شده است. او عاشق پرسئوس، پسر زئوس در افسانه های یونان دیرینه بوده است. در همین حال نیز، آتنا عاشق همین حیثیت افسانه ای بوده و این موضوع مدوسا را بسیار بدخلق می کرده است. به همین دلیل، آتنا موهای مدوسا را به شکل مار در می آورد. از این به بعد، هر کسی که به طور اتفاقی نگاهش به مدوسا می افتاد، دگرگونی به هیولایی زن آمخته می شد.

آب انبار
آب مخزن باسیلیکا ژوستینیانوس اول

از این رو، سر ستون های مدوسا روی دستگیره های شمشیرهای خلق بیزانس حکاکی می شد و به صورت برعکس روی ستون ها، نقش ها می بستند. چون افرادی خرافه پرست بودند و فکر می کردند رهگذران در صورتی که نگاهشان به این ستون ها بیفتد، ممکن است استحاله به گورگون شوند. بر طبق، افسانه ایی دیگر، مدوسا با نگاه کردن به دوسوی و وسطین خود، خود را گورگون می کرد.

به همین دلیل، نقش پیكر تندیس سازی که چنین پرستیژ افسانه ایی را می ساخت، او را به سه حالت گوناگون مدل سازی و درست می کرد که این گونه مدل سازی کردن نیز باز پیوستگی داشت که نور از چه جهتی بر عكس مذكور تابیده می شود.

آب سیلو باسیلیکا استانبول

 

آب آنبار باسیلیکا در ادوار جوراجور که به زمان حاضر نیز گسترش می یابد، چندیت بار مرمت و نوی نو كردن شده است. برای مثال، در زمان پادشاه احمد سوم حدود سال ۱۷۲۳ میلادی، بوسیله معماری به نام کایسریلی مهمت آقا مورد دوباره سازی مجدد قرار گرفت که دورانی مصادف با شاهی عثمانیان بود.

بار دیگر نیز، در حال امارت امپراتور عبدالحمید دوم که بین ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹ میلادی بوده است، دستخوش تعمیرات ریشه ای قرار گرفت. هشت ستون در مستوی گردوخاك خراب شمال شرقی به سمت بخش میانی آب سیلو سیلیکا وجود دارد. این ستون ها در زمان دوباره سازی های مجدد در  سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۰ در معرض خطر شکسته شدن قرار داشتند.

به همین خاطر، جوانب هر یک از آنها را لایه ضخیمی از سیمان  گرفتند. همین امر باعث از بین رفتن ظاهر قبلی این ستون ها شد. در خلق سلطنتی بیزانس، آب خزانه باسیلیکا برای فارغ البال آب مورد نیاز مردم و دیگر احتیاجات این شاهی مورد استعمال قرار می گرفت.

بعد از فتح قسطنطنیه یا استانبول مد تازه در سال ۱۴۵۳ بوسیله عثمانیها، تا چند وقت از این آب انبار استعمال شد و آب اندوخته شده در آن به قصر توپکاپی سفیر می شد، جاییکه محل ایستادگی ملك عثمانی بود. ولی از آن رو که شهروندان عثمانی آب روان را به آب الباقی ترجیح می دادند، براین اساس دستگاه را برای دسترسی به آب روان با بسیجیدن تجهیزاتی در توان مهندسی آن روز مهیا کردند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *